ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਇਕ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬਾਜ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਲਈ ਇਕ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤ ਗਏ ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਾਜਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਬਾਜ ਕਾਫੀ ਵੱਡੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਾਜਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਡਾਣ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾਉਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ। ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕੀਤਾ। ਇਸ਼ਾਰਾ ਮਿਲਦੇ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਬਾਜ ਉਡਾਣ ਭਰਨ ਲੱਗੇ ਪਰ ਜਿਥੇ ਇਕ ਬਾਜ ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਉਚਾਈ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਕੁਝ ਉਪਰ ਜਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਉਸੇ ਟਾਹਣੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਜਿਥੋਂ ਉਹ ਉਡਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ। ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਥੇ ਇਕ ਬਾਜ ਇੰਨੀ ਚੰਗੀ ਉਡਾਣ ਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਥੇ ਦੂਸਰਾ ਬਾਜ ਉਡਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹ ਰਿਹਾ? ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ । ਜੀ ਹਜ਼ੂਰ, ਇਸ ਬਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪੂਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਬਾਜ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਉਡਾਉਣ ਵਿਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਫਿਰ ਕੀ ਸੀ, ਇਕ ਤੋਂ ਇਕ ਵਧ ਕੇ ਵਿਦਵਾਨ ਆਏ ਅਤੇ ਬਾਜ ਨੂੰ ਉਡਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਪਰ ਹਫਤੇ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਬਾਜ ਦਾ ਉਹੀ ਹਾਲ ਸੀ। ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਉੱਡਦਾ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਟਾਹਣੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ। ਫਿਰ ਇਕ ਦਿਨ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਹੋਇਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਬਾਜ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਉਡ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕਾਰਨਾਮਾ ਕਰ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕ ਕਿਸਾਨ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਹ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਭੇਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਬੱਸ ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਦੱਸ ਕਿ ਜੋ ਕੰਮ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ। ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਕ ਸਾਧਾਰਨ ਜਿਹਾ ਕਿਸਾਨ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਸ ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਬੈਠਣ ਦਾ ਬਾਜ ਆਦੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਉਪਰ ਉਡਣ ਲੱਗਾ।
ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਇਹ ਹਨੂਮਾਨ ਮੰਦਿਰ (ਦੇਖੋ ਤਸਵੀਰਾਂ)
NEXT STORY 
