ਇਕ ਭਗਤ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ ਅਚਾਨਕ ਗੁਜ਼ਰ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪੈਸਾ ਉਹ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦਾ ਖਰਚ ਹੋ ਗਿਆ। ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਇਕ ਬੇਟਾ ਵੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਇਕ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਦਾ ਬਿੱਲ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬਿੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸੀਦ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿੱਲ ਦੇ ਪੈਸੇ ਭਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਮੈ ਰਸੀਦ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਪੈਸੇ ਭਰਨੇ ਪੈਣਗੇ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਪੈਸੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇਹ ਰਕਮ ਹਫਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਉਹ ਕਚਹਿਰੀ 'ਚ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਹੀ ਡੋਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਏਂ।'' ਉਦੋਂ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਇਕ ਤਿੱਤਲੀ ਕਮਰੇ 'ਚ ਆਈ। ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਬੇਟਾ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਦੌੜਿਆ। ਉਹ ਸੋਫੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਬੈਠੀ ਹੇਠਾਂ ਡਿਗ ਗਈ। ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਤਿੱਤਲੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਿੱਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੋਫਾ ਧੱਕਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸੋਫਾ ਖਿਸਕਿਆ, ਕਾਗਜ਼ ਦਾ ਇਕ ਪਰਚਾ ਹੇਠਾਂ ਡਿਗ ਪਿਆ। ਵਿਧਵਾ ਔਰਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ। ਵਿਧਵਾ ਔਰਤ ਦੀ ਹੈਰਾਨੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਾ ਰਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਰਸੀਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਲੱਭ ਰਹੀ ਸੀ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖ ਲਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ''ਹੇ ਭਗਵਾਨ ਤੁਹਾਡੀ ਲੀਲਾ ਅਪਰਮਪਾਰ ਹੈ।'' ਅਸਲ 'ਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਕਣ-ਕਣ 'ਚ ਵਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ-ਸੰਗ ਹੀ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾਲ ਕਰੋ
NEXT STORY 
