ਜੋ ਮਾੜੇ ਲੋਕ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸੱਟ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਾਲ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਰੇਤ ਦੇ ਟਿੱਲੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੁੱਡ ਸਮਝ ਕੇ ਸੱਪ ਵੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਹ ਘੁੱਟਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਹੀ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵੀ ਕਰਮ ਫਲ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਸੱਜਣ ਆਦਮੀ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਹਰ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਪੈਸਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ, ਧਰਮ ਤਿਆਗਣ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਜਾਣ 'ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਧਰਮ, ਪੈਸੇ, ਅਨਾਜ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਪੜ੍ਹੀ ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਵਿੱਦਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕਮਾਇਆ ਪੈਸਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਨਾ ਵਿੱਦਿਆ ਕੰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪੈਸਾ। ਜੋ ਗੱਲ ਬੀਤ ਗਈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਫਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਅੱਜ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ। ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰ ਸੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਤਾਂ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਚਾਲਾਕੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੀ ਸੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਟ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਦਾ ਉਪਾਅ ਲੱਭ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਰੂ ਦਾ ਕੰਮ ਸਿਰਫ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ।
NEXT STORY 
