ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ — ਜਨਵਰੀ 2009 ਵਿਚ ਬੰਗਲਾ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ੇਖ ਹਸੀਨਾ ਦੇ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੰਗਲਾ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਭਾਰਤ ਵਲੋਂ ਵੱਡੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਲਈ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਬਦਲੇ ਵਿਚ ਸ਼ੇਖ ਹਸੀਨਾ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਤਾਲਮੇਲ ਦੀ ਇਕ ਅਨੌਖੀ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਲਾਭ ਮਿਲੇਗਾ। ਆਵਾਜਾਈ, ਟ੍ਰਾਂਸ-ਸ਼ਿਪਮੈਂਟ ਅਤੇ ਜਲ ਮਾਰਗਾਂ ਸਮੇਤ ਖੇਤਰੀ ਸੰਪਰਕ ਜੁਟਾਉਣ ਨਾਲ ਵਪਾਰ, ਵਣਜ ਅਤੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਸਹੂਲਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸਰਹੱਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਸਮੇਤ ਕਈ ਮੁੱਦੇ ਜਿਹੜੇ ਕਿ 40 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੇਖ ਮੁਜੀਬੁਰ ਰਹਿਮਾਨ ਅਤੇ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਧੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਸਦਨਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਰਾਂਹੀ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਦ ਵਿਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬੇਮਿਸਾਲ ਬਿੱਲਾਂ ਵਿਚ ਹੱਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਨਸਲੀ ਇਸ਼ਾਰੇ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿਚ ਸ਼ੇਖ ਹਸੀਨਾ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਅਸਲੀਅਤ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ-ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਸੰਬੰਧ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਠੋਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਬੰਧਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ 1971 ਵਿਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕੂਟਨੀਤਕ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ।
ਭਾਰਤ ਪਹਿਲਾ ਦੇਸ਼ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਦਸੰਬਰ 1971 ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕੂਟਨੀਤਕ ਸਬੰਧ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੋ ਦੇਸ਼ ਹਨ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ, ਧਰਮ, ਸਭਿਆਚਾਰ, ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਕੜੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਦੋਸਤਾਨਾ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਸਰਬੋਤਮਤਾ, ਬਰਾਬਰੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਭਾਈਵਾਲੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਜੋ ਰਣਨੀਤਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬੰਗਾਬੰਧੂ ਸ਼ੇਖ ਮੁਜੀਬੁਰ ਰਹਿਮਾਨ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼-ਭਾਰਤ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਸਨ। ਬੰਗਾਬੰਧੂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭਾਰਤੀ ਹਮਰੁਤਬਾ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ਪੱਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸਨ। ਬੰਗਾਬੰਧੂ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ੇਖ ਹਸੀਨਾ ਅਤੇ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇਸ਼ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸੁਰੱਖਿਆ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਵਣਜ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਊਰਜਾ, ਆਵਾਜਾਈ ਅਤੇ ਸੰਪਰਕ, ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ, ਰੱਖਿਆ, ਨਦੀਨ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਵੱਲੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਢਾਂਚੇ ਹਨ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਰਹੱਦ 4,097 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਮੀ ਸੀਮਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਅਆਂਢੀ ਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਦੇਸ਼ 54 ਸਾਂਝੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਦੋ-ਪੱਖੀ ਵਪਾਰ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਨਿਰੰਤਰ ਵਧਿਆ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਂਝੇ ਅਤੇ ਦੁਵੱਲੇ ਮੁੱਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਦੇਸ਼ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ-ਪਾਬੰਦ ਹਨ। ਖੇਤਰੀ ਸੜਕ ਸੰਪਰਕ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਸਹਿਯੋਗ, ਭੂਮੀ ਸਰਹੱਦੀ ਸਮਝੌਤਾ, ਸੌਖੀ ਵੀਜ਼ਾ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼-ਭਾਰਤ ਰੇਲ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਸਮੇਤ ਕੁਝ ਮੁੱਦੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ।
ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼, ਭੂਟਾਨ, ਭਾਰਤ, ਨੇਪਾਲ (ਬੀਬੀਆਈਐਨ) ਪਹਿਲੇ ਪੂਰਬੀ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿਚ ਇੱਕ ਉਪ-ਖੇਤਰੀ ਇਕਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਲ ਫਰਵਰੀ ਵਿਚ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼, ਭੂਟਾਨ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਨੇ ਬੀਬੀਆਈਐਨ ਮੋਟਰ ਵਾਹਨ ਸਮਝੌਤੇ (ਐਮਵੀਏ) ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਯਾਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਰਗੋ ਪ੍ਰੋਟੋਕਾਲ ਨੂੰ ਅੰਤਮ ਰੂਪ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਜਤਾਈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਚਾਰ ਬੀਬੀਆਈਐੱਨ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ 30 ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਕੋਰੀਡੋਰ ਆਰਥਿਕ ਗਲਿਆਰੇ ਵਿਚ ਬਦਲ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅੰਤਰ-ਵਪਾਰਕ ਵਪਾਰ ਵਿਚ ਲਗਭਗ 60% ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ 30% ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਵਾਧਾ ਕਰੇਗਾ।
ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ ECNEC ਨੇ ਬਾਰਾਇਰਹਾਟ-ਹੇਯਾਨਕੋ-ਰਾਮਗੜ ਸੜਕ ਨੂੰ ਚੌੜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ 846 ਕਰੋੜ ਦੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਟਕਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦਰਮਿਆਨ ਨਿਰਯਾਤ ਅਤੇ ਆਯਾਤ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਸ਼ੇਖ ਹਸੀਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵਾਲੀ ਚਾਲੂ ਵਿੱਤੀ ਵਰ੍ਹੇ ਦੀ 5 ਵੀਂ ਈਸੀਨੇਕ ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਉਪ-ਖੇਤਰੀ ਆਰਥਿਕ ਸਹਿਕਾਰਤਾ (SASEC) ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਨੇ 24-25 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2018 ਨੂੰ ਚੱਲੀ ਇੱਕ ਟ੍ਰਾਇਲ ਬੱਸ ਸੇਵਾ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕੀਤਾ। ਦੋ ਬੱਸਾਂ ਢਾਕਾ ਤੋਂ ਨੇਪਾਲ ਵਿਚ ਕਾਠਮਾਂਡੂ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈਆਂ, ਤਿੰਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਡੈਲੀਗੇਟਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਵਿਕਾਸ ਬੈਂਕ ਬੱਸ ਸੇਵਾ ਉਪ-ਖੇਤਰੀ ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇਗੀ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਦਮੀਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਡਾਕਟਰੀ, ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਲਈ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦਾ ਸਫਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਸੈਮਸੰਗ, ਵਨਪਲੱਸ, ਵੀਵੋ ਸਣੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਰਟ ਫੋਨਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਚ ਕਟੌਤੀ
NEXT STORY 
