ਜਿਹ ਮੁਖਿ ਪਾਂਚਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਏ।।
ਤਿਹ ਮੁਖ ਦੇਖਤ ਲੂਕਟ ਲਾਏ।।1।।ਰਹਾਉ।।
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਕਬੀਰ ਸਾਹਿਬ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਸ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪੰਜੇ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਬੜੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਉਸੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਕੁ ਦੁਖੁ ਰਾਮ ਰਾਇ ਕਾਟਹੁ ਮੇਰਾ।।
ਅਗਨਿ ਦਹੈ ਅਰੁ ਗਰਭ ਬਸੇਰਾ।।1।।ਰਹਾਉ।।
ਹੇ ਮੇਰੇ ਸੋਹਣੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜੀ, ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਇਕ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋ, ਮੇਰਾ ਇਕ ਦੁੱਖ ਕੱਟ ਦਿਓ। ਇਹ ਜੋ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅਗਨ ਮੈਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਰਭ ਜ਼ੋਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿਓ ਜੀ।।1।।
ਕਵਨ ਸੁ ਨਾਮ, ਹਉਮੈ ਮਲ ਖੋਇ
NEXT STORY 
