ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਡੈਸਕ - 12 ਜੂਨ ਨੂੰ ਸਿਨੇਮਾਘਰਾਂ ’ਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਭਾਰਤ ਭਾਗਿਆ ਵਿਧਾਤਾ’ ਸੱਚੀ ਘਟਨਾ ’ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਫ਼ਿਲਮ ’ਚ ਕੰਗਨਾ ਰਣੌਤ, ਗਿਰਿਜਾ ਓਕ, ਸਮਿਤਾ ਤਾਂਬੇ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾ ਡੇ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ’ਚ ਹਨ। ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 2008 ਦੇ ਮੁੰਬਈ ਹਮਲਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਇਕ ਹਸਪਤਾਲ ’ਚ ਫਸੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਰਸਾਂ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ’ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਜਾਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਮਨੋਜ ਤਾਪੜੀਆ ਨੇ ਡਾਇਰੈਕਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਕੰਗਨਾ ਰਣੌਤ ਹੈ। ਫ਼ਿਲਮ ਬਾਰੇ ਗਿਰਿਜਾ ਓਕ ਗੋਡਬੋਲੇ, ਸਮਿਤਾ ਤਾਂਬੇ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾ ਡੇ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਕੇਸਰੀ/ ਨਵੋਦਿਆ ਟਾਈਮਜ਼/ ਜਗਬਾਣੀ/ਹਿੰਦ ਸਮਾਚਾਰ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲਾਂ ਸ਼ੇਅਰ ਕੀਤੀਆਂ...
ਫ਼ਿਲਮ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਤਵਾਦੀ ਹਮਲੇ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸੰਕਟ ’ਚ ਜਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ : ਗਿਰੀਜਾ ਓਕ
Q ਜਦੋਂ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਪੜ੍ਹੀ ਤਾਂ ਕੀ ਰਿਐਕਸ਼ਨ ਸੀ? ਕੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੀ ਸੀ?
- ਕਾਮਾ ਹਸਪਤਾਲ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ’ਚ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਹਮੇਸ਼ਾ 2-4 ਲਾਈਨਾਂ ’ਚ ਹੀ ਸਿਮਟ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਵਜ੍ਹਾ ਸੀ, ਬੱਸ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਓਨੀ ਨਹੀਂ ਪੁੱਜੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਨਾਂ ਗਈਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਹੋਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿਪੋਰਟੇਜ਼ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਇਆ। ਕਾਮਾ ਹਸਪਤਾਲ ’ਚ ਮੌਤਾਂ ਘੱਟ ਹੋਈਆਂ, ਜਾਨਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਚਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਾਕੀ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ‘ਡੈੱਥ ਟੋਲ’ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਜਦ ਕਿ ਇਥੇ ‘ਸੇਵ ਟੋਲ’ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸੇ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਭੀੜ ’ਚ ਕਿਤੇ ਗੁਆਚ ਗਈ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਰਾਤ ਕਾਮਾ ਹਸਪਤਾਲ ਅੰਦਰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਹਸਪਤਾਲ ਅੰਦਰ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫੋਕਸ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਤਵਾਦੀ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਹਮਲੇ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਹਸਪਤਾਲ ਅੰਦਰ ਚੱਲ ਰਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਡਿਲੀਵਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੁਕਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਇਕ ਬੇਹਦ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
Q ਇੰਨੇ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਪਰਤ ਕੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਮਾਂ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਮਹਿਲਾ ਬਣਨਾ ਕਿੰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
- ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਚੋਂ ਹਰ ਕਿਰਦਾਰ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਹਿੱਸਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੈੱਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ’ਚ ਪਰਤਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂਡ ਜਾਂ ਕਿਰਦਾਰ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦੀ। ਮੇਰਾ ਬੇਟਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਘਰ ਆਵਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਮਿਲੇ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਕਿਰਦਾਰ ਜਾਂ ਸੀਨ ਦਾ ਅਸਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਦੇ ਕੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ’ਚ ਪਰਤ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਪਿਛਲੇ 20-22 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸਹਿਜ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੈੱਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰਾ 80-90 ਫ਼ੀਸਦੀ ਕਿਰਦਾਰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਥੀਏਟਰ ਕਲਾਕਾਰ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ : ਸਮਿਤਾ ਤਾਂਬੇ
Q ਤੁਹਾਡਾ ਥੀਏਟਰ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੀ ਇਸ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ’ਚ ਥੀਏਟਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ?
- ਥੀਏਟਰ ਜੀਵਨ ’ਚ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਥੀਏਟਰ ’ਚ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਨਾਟਕਾਂ ਦੀ ਰਿਹਰਸਲ ਅਸਲ ’ਚ ਇਕ ਲੰਬੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਲਾਕਾਰ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਕ੍ਰੀਨ ’ਤੇ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਹਿ-ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਬੀ ਰਿਹਰਸਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਥੀਏਟਰ ਤੋਂ ਜੋ ਅਨੁਭਵ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਭਿਨੈ ਦੇ ਹਰ ਪਹਿਲੂ ’ਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਕ੍ਰੀਨ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਚਰਿੱਤਰ ਨਿਰਮਾਣ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਥੀਏਟਰ ਤੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
Q ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਤਾਲਮੇਲ ਬਿਠਾਉਣਾ ਕਿੰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅਤੇ ਕਿੰਨਾ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
- ਮੇਰਾ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਸਪੋਰਟਸ ਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਖੇਡਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਖਿਡਾਰੀ ਇਕੱਲਾ ਖੇਡਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਉਣਾ ਇਕ ਟੀਮ ਗੇਮ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੋ-ਖੋ ਜਾਂ ਕਬੱਡੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਮਿਲ ਕੇ ਇਕ ਟੀਚੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਟੀਮ ’ਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਨਿੱਜੀ ਰੂਪ ’ਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਹੋਣ ਪਰ ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਣ। ਉੱਥੇ ਹੀ, ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ ਡਾਇਲਾਗ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣਿਓ ਵੀ ਚੰਗਾ ਜਵਾਬ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸਪੋਰਟਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੀਮਵਰਕ ਅਤੇ ਸੰਵਾਦ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ’ਚ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੰਗਨਾ ਬਾਰੀਕੀਆਂ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ : ਈਸ਼ਾ ਡੇ
Q ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਪਲਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੈੱਟ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ?
- ਸੈੱਟ ’ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਕ ਬਹੁਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੂਰਾ ਸੈੱਟ ਕਾਮਾ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਅਸਲ ’ਚ ਉਸੇ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਈਏ। ਉਸ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਮੈਡੀਕਲ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲਜ਼ ਲਈ ਸਾਡੇ ਮਨ ’ਚ ਬੇਹਦ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਸੀ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਰਾਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਹਰ ਦਿਨ ਮੈਡੀਕਲ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲਜ਼ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਅਸਾਧਾਰਨ ਹੈ।
Q ਕੰਗਨਾ ਰਣੌਤ ਨੂੰ ਇਕ ਲੀਡਰ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮਮੇਕਰ ਦੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਜਾਣਿਆ?
- ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹਦ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਇਨਸਾਨ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ। ਇਕ ਵਾਰ ਸੈੱਟ ’ਤੇ ਮੈਂ ਅਤੇ ਮਨੋਜ ਸਰ ਕਿਸੇ ਸੀਨ ’ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ। ਕੰਗਨਾ ਉੱਥੇ ਆਈ ਅਤੇ ਹਰ ਨਰਸ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਕੀਆਂ ’ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
Q ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ’ਚ ਜਾਣਦੇ ਸੀ?
-ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਖੇਪ ’ਚ ਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸੀ। 26/11 ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ’ਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਦਰਦਨਾਕ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਯਾਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਉਸੇ ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਅੰਦਰ ਉਮੀਦ ਦੀ ਇਕ ਕਿਰਨ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
'ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਮੌਕਾ ਦੇ ਦਿਓ..!' ਵਿਵਾਦਤ ਵੀਡੀਓ ਵਾਇਰਲ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਨੇ ਮੰਗੀ ਮੁਆਫ਼ੀ
NEXT STORY 
