ਇਥੇ ਆਚਾਰੀਆ ਚਾਣੱਕਯ ਨੇ ਦੱਸਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਗਰੀਬ ਹੋਣ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਇਸਤਰੀ, ਨੌਕਰ ਅਤੇ ਹਮਾਇਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਦੁਬਾਰਾ ਧਨ ਆਉਣ 'ਤੇ ਫਿਰ ਉਸੇ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।। 5।।
ਭਾਵ ਇਹ ਕਿ ਆਦਮੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਧਨ ਦਾ ਬੜਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ। ਧਨ ਹੀ ਭਰਾ ਹੈ, ਧਨ ਹੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਧਨ ਹੀ ਇਸਤਰੀ ਹੈ।
ਮੂਰਖ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ
NEXT STORY 
