ਇਟਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੇਲੋਨੀ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੇ ਨੇਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਕਾਂਗਰਸੀ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਬਦਤਮੀਜ਼ੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹੈ। ਇਹ ਭੱਦਰਪੁਰਸ਼ ਭੁੱਲ ਗਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਕਈ ਵਾਰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਹਿ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯੰਕਾ ਗਾਂਧੀ ਵੀ ਹਨ। ਬਹੁਤਾ ਕਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਨੰਦਾ ਪੁਸ਼ਕਰ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਲੱਖ ਦੀ ਗਰਲਫ਼੍ਰੈਂਡ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਲਈ ਵੀ ਅਪਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਹੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਜੋ ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾ ਦਿਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਐਨਕਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਗੱਲ ਦੇਖਣ ਦਿੰਦੀਅਾ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ’ਚ ਹੋਣ।
ਫ਼ਿਲਹਾਲ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ’ਚ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਨੈਰੇਟਿਵਸ ਦਾ ਇਹ ਹਾਲ ਹੈ ਕਿ ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪੱਖ ’ਚ ਹੋ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ’ਚ। ਚੰਗੇ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਨੂੰ ਮਾੜਾ ਕਹਿਣ ਦੇ ਦਿਨ ਲੱਦ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਚਾ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਮੇਲੋਨੀ ਪ੍ਰਤੀ ਕਹੇ ਗਏ ਸੈਕਸਿਸਟ ਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਰਾਹੁਣ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ’ਚ ਨਾ ਕੇਵਲ ਮਰਦ, ਸਗੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਕੀ ਇਹੀ ਉਹ ਔਰਤ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਪਮਾਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਰਦ ਗਲਬਾ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ’ਤੇ ਵੱਸ ਨਾ ਚੱਲੇ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਘਿਸਿਆ-ਪਿਟਿਆ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੋਂ ’ਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਕੋੜੇ ਨਾਲ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ’ਤੇ ਉਂਗਲੀ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹੀ ਉਹ ਕਾਬੂ ’ਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਉਹ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੇ।
ਅੱਜ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਣੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ ਪਰ ਕੀ ਅਸਲ ’ਚ? ਜਿਹੜੇ ਦਲ ਰਾਤ-ਦਿਨ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਠੇਕਾ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਇਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਹਿਲਾ ਨੇਤਾ ਦਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ। ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਕਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਸਾਬਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨਫ਼ਰਤ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਉਸੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਕੋੜੇ ਨਾਲ ਕੁੱਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਖ਼ੁਦ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੈਰਾਨੀ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਾਮੂਲੀ ਗੱਲਾਂ ’ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਮਹਿਲਾ ਕਮਿਸ਼ਨ, ਇਸਤਰੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤਾਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਚੁੱਪ ਹਨ।
ਇੰਝ ਕਹਿ ਲਈਏ ਇਟਲੀ ਨੇਤਾ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦਾ ਨਾਨਕਾ ਹੈ। ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ਉੱਥੋਂ ਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਔਰਤਾਂ ਵੱਡੇ ਅਹੁਦਿਆਂ ’ਤੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਭਾਉਂਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ? ਤੁਹਾਡੀ ਉਂਗਲੀ ਇਸੇ ਗੱਲ ’ਤੇ ਕਿਉਂ ਉੱਠਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ-ਕੁਝ ਕਰ ਕੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਇਸ ਅਹੁਦੇ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ? ਇਕ ਔਰਤ ਦਾ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ-ਨਾਪਸੰਦ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਹਨ ਪਰ ਜ਼ਰਾ ਜਿਹਾ ਖਰੋਚੋ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਸੋਚ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗਾ ਇਹ ਅੌਰਤ ਬਹੁਤ ਇਤਰਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ ਇਸ ਨੂੰ। ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਕ ਸੁਰ ’ਚ ਬੋਲਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ ਕਿ ਮੇਲੋਨੀ ਇਟਲੀ ਦੀ ਨੇਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਕ ਮਾਂ ਵੀ ਹੈ। ਇਟਲੀ ਯੂਰਪ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਣਾ ਜਾਂ ਗਲੇ ਮਿਲਣਾ, ਗਲ੍ਹ ਨਾਲ ਗਲ੍ਹ ਮਿਲਾਉਣਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਰਕ ’ਚ ਕਿਉਂ ਘਸੀਟ ਰਹੇ ਹੋ?
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਨੇ ਮੇਲੋਨੀ ਨੂੰ ਮੈਲੋਡੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਜਿਸ ’ਚ ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਭਾਰਤ ਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਕਾਂ ’ਚ ਕੁਝ ਵੀ ਗੈਰ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲਾ ਹੈ? ਜਾਂ ਕਿ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਉਹ ਏਜੰਡਾ ਚਲਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਤਾ ਦਾ ਸਿਖਰ ਕੁਝ ਨੇੜੇ ਦਿਸਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸੋਚੋ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸੱਤਾ ’ਚ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਖਿਲਾਫ ਜੇਕਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਰਿੱਤਰ ਘਾਣ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੇ ਚਲਾਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਲੱਗੇਗਾ।
ਭਾਰਤ ਬਾਰੇ ਉਂਝ ਹੀ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ’ਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਪੱਛੜੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਵੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਕਸ ਕਿੰਨਾ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਰੂਪ ’ਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਿਸ ਬ੍ਰਜ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ, ਉੱਥੇ ਇਕ ਅਖਾਣ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—‘ਬੁੱਢ੍ਹਾ ਮਰੇ ਜਾਂ ਜਵਾਨ, ਮੋਹ ਨੂੰ ਹੱਤਿਆ ਤੇ ਕਾਮ।’ ਭਾਵ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਸਵਾਰਥ ਸਿੱਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੱਲ ਨੂੰ ਮੇਲੋਨੀ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਆਪ ’ਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਕਰ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ? ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ’ਚ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਨਾਂ ਵੀ ਬਦਨਾਮ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਸਮਝਾਇਆ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਬਦਨਾਮ ਹੋਏ ਤਾਂ ਕੀ, ਨਾਂ ਤਾਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੇਲੋਨੀ ਦਾ ਵਡੱਪਣ ਹੈ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਚ ਮੁਹਿੰਮ ’ਤੇ ਰਿਐਕਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਪਰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ’ਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਔਰਤ-ਮਰਦ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।
—ਸ਼ਮਾ ਸ਼ਰਮਾ
ਝਾਰਖੰਡ ’ਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਧਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ
NEXT STORY 
