ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਹਰਿਆਣਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਦੌਰਾਨ ਗੋਹਾਨਾ ’ਚ ਇਕ ਜਨ ਸਭਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕਾਂਗਰਸ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਹਰਿਆਣਾ ’ਚ ਸੱਤਾ ’ਚ ਆ ਗਈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਲੇਸ਼ ਕਾਰਨ ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾਅ ’ਤੇ ਲੱਗ ਜਾਏਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸੂਬੇ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੋਦੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਸਰਕਾਰਾਂ ‘ਅਸਥਿਰਤਾ’ ਲਈ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੋਦੀ ਨੇ ਕਾਂਗਰਸ ਸ਼ਾਸਿਤ ਕਰਨਾਟਕ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ’ਚ ਜਿਥੇ-ਜਿਥੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਬਣੀਆਂ, ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਲੇਸ਼ ’ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹੇ। ਮੋਦੀ ਨੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਅਤੇ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ’ਚ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਸੱਤਾ ’ਚ ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਦਾ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਸਹੀ ਸਾਬਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਰਨਾਟਕ ’ਚ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਹੁਦੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕਲੇਸ਼ ਸਿਖਰ ’ਤੇ ਹੈ। ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸਿੱਧਰਮਈਆ ਅਤੇ ਡਿਪਟੀ ਸੀ. ਐੱਮ. ਡੀ. ਕੇ. ਸ਼ਿਵਕੁਮਾਰ ਸੱਤਾ ਲਈ ਆਪਸ ’ਚ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਕ ਪਾਸੇ ਜਿਥੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸੀ. ਐੱਮ. ਸਿੱਧਰਮਈਆ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਅਸਤੀਫੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਕਈ ਆਗੂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੂਬੇ ਦਾ ਅਗਲਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੂਬੇ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਸੀ. ਐੱਮ. ਡੀ. ਕੇ. ਸ਼ਿਵਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਸਿੱਧਰਮਈਆ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਸੀ. ਐੱਮ. ਦੀ ਕੁਰਸੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੋਈ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਹੁਣ ਇਸ ਲਿਸਟ ’ਚ ਕਈ ਆਗੂਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਰਣੱਪਾ ਦਰਸ਼ਨਪੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਹਾਈਕਮਾਨ ਚਾਹੇਗੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੀ. ਐੱਮ. ਬਣਾਂਗਾ। ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ’ਚ ਲਘੂ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਪਬਲਿਕ ਇੰਟਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ਿਜ਼ ਮੰਤਰੀ ਦਰਸ਼ਨਪੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਾਰਟੀ ’ਚ 136 ਵਿਧਾਇਕ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਪਰ ਲੋਕ ਫਤਵਾ ਸਿਰਫ 33 ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਪਾਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਸੀ. ਐੱਮ. ਬਣਨਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਹੁਦਾ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਹਾਈਕਮਾਨ ਮੈਨੂੰ ਸੀ. ਐੱਮ. ਬਣਨ ਲਈ ਕਹੇਗਾ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਰਣੱਪਾ ਇਕੱਲੇ ਅਜਿਹੇ ਕਾਂਗਰਸੀ ਆਗੂ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀ. ਐੱਮ. ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਹੋਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਈ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬਿਆਨ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤਾਂ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਮੁਹਿੰਮ ਵੀ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਾਂਗਰਸੀ ਆਗੂ ਸਤੀਸ਼ ਜਾਰਕੀਹੋਲੀ ਦੇ ਹਮਾਇਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਬੇ ਦਾ ਅਗਲਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬੇਲਗਾਵੀ ’ਚ ਸਤੀਸ਼ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ’ਚ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਤਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬੇਲਗਾਵੀ ’ਚ ਸਤੀਸ਼ ਜਾਰਕੀਹੋਲੀ ਦੇ ਹਮਾਇਤੀਆਂ ਨੇ ਅਹੁਦਾ ਖਾਲੀ ਹੋਣ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾਟਕ ਦਾ ਅਗਲਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦਿਆਂ ਇਕ ਮੁਹਿੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਖਬਾਰਾਂ ’ਚ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ’ਚ ਹਮਾਇਤੀ ਇਕ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਏ ਹਨ।
ਸਤੀਸ਼ ਦੇ ਹਮਾਇਤੀ ਵੀ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ’ਚ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ’ਤੇ ਜੁਟੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਐੱਮ. ਬੀ. ਪਾਟਿਲ ਵੀ ਇਸ ਦੌੜ ’ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਪਾਰਟੀ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸੀਨੀਅਰ ਜਾਂ ਜੂਨੀਅਰ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਇਸ ਸੀ. ਐੱਮ. ਅਹੁਦੇ ’ਤੇ ਕਾਬਿਜ਼ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਫਿਲਹਾਲ ਇਹ ਅਹੁਦਾ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਕਥਿਤ ਮੁੱਡਾ ਘਪਲੇ ਸਮੇਤ ਕਈ ਮਾਮਲਿਆਂ ’ਚ ਸਿੱਧਰਮਈਆ ਸਰਕਾਰ ’ਤੇ ਸਵਾਲ ਉੱਠ ਰਹੇ ਹਨ। ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਲਗਾਤਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਅਸਤੀਫੇ ਦਾ ਦਬਾਅ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ’ਚ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਨੇ ਧਰਨਾ ਤਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਿੱਧਰਮਈਆ ਆਪਣੇ ’ਤੇ ਲੱਗੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਧਾਰਹੀਣ ਦੱਸਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਰਨਾਟਕ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ’ਚ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਹੁਦੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮਚੇ ਘਮਸਾਨ ’ਚ ਕਾਂਗਰਸ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮਲਿਕਾਰਜੁਨ ਖੜਗੇ ਨੇ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਦਾ ਕੰਮ ਹਾਈਕਮਾਨ ’ਤੇ ਛੱਡ ਦੇਣ।
ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਅਵੱਗਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ’ਤੇ ਖੜਗੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ ’ਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੇਖਾਂਗੇ। ਹਾਈਕਮਾਨ ਇੰਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਾਰਟੀ ਲਈ ਇਕ-ਦੋ ਲੋਕਾਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹੀਏ।
ਕਰਨਾਟਕ ਇਕੱਲਾ ਸੂਬਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਕਾਂਗਰਸ ’ਚ ਸੱਤਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਨੇ ਕਾਂਗਰਸ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ’ਚ ਲਗਾਤਾਰ 3 ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਹਾਰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਸਾਲ 2018 ’ਚ ਸੱਤਾ ’ਚ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ ਪਰ ਕਮਲਨਾਥ ਅਤੇ ਜਯੋਤਿਰਾਦਿੱਤਿਆ ਸਿੰਧੀਆ ਦਰਮਿਆਨ ਝਗੜੇ ਕਾਰਨ ਸਾਲ 2020 ’ਚ ਸਰਕਾਰ ਡਿੱਗੀ। ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ’ਚ 5 ਸਾਲ ਤੱਕ ਰੱਸਾਕਸ਼ੀ ਚੱਲੀ। ਸਾਲ 2018 ’ਚ ਸਰਕਾਰ ਬਣਨ ਪਿੱਛੋਂ ਸੀ. ਐੱਮ. ਦੀ ਕੁਰਸੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਭੂਪੇਸ਼ ਬਘੇਲ ਅਤੇ ਟੀ. ਐੱਸ. ਸਿੰਹਦੇਵ ਦਰਮਿਆਨ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।
ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ’ਚ ਸਾਲ 2022 ’ਚ ਚੋਣਾਂ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਹਾਈਕਮਾਨ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ’ਚ ਦੇਰੀ ਕਾਰਨ ਸੂਬੇ ’ਚ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਗਠਨ ’ਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਈ। ਰਾਜਸਥਾਨ ’ਚ ਸਾਲ 2018 ’ਚ ਸੱਤਾ ’ਚ ਆਉਣ ਪਿੱਛੋਂ ਸੀ. ਐੱਮ. ਅਹੁਦੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਹਿਲੋਤ ਅਤੇ ਪਾਇਲਟ ਦਰਮਿਆਨ ਵਿਵਾਦ ਵਧਣ ’ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵਾਲ-ਵਾਲ ਬਚੀ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸੱਤਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਦੀਆਂ ਸਿਆਸੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਖੇਤਰੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਅਗਵਾਈ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਗੂ ਆਪਣੇ ਸੂਬਿਆਂ ’ਚ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਹੁਦੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਸ ’ਚ ਟਕਰਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੂਬੇ ’ਚ ਸਰਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਈ ਦਿੱਗਜ ਆਗੂ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਦਰਜ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦਰਮਿਆਨ ਪਾਰਟੀ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਅਤੇ ਧੜੇਬੰਦੀ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਾਂਗਰਸ ਸਰਕਾਰਾਂ ’ਚ ਇਕ ਪਿੱਛੋਂ ਇਕ ਘਪਲਿਆਂ ਅਤੇ ਗਲਤ ਫੈਸਲਿਆਂ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬੌਣਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਂਗਰਸ ਅੱਜ ਜੇਕਰ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸੱਤਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ 3 ਸੂਬਿਆਂ ’ਚ ਸਿਮਟ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਸੱਤਾ ਲੋਭੀ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ।
ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹਿਰੂ-ਗਾਂਧੀ ਪਰਿਵਾਰ ’ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਨਿਰਭਰਤਾ ਹੈ। ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਣਤਾ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ’ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਾਂਗਰਸ ਸਖਤ ਰੁਖ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਏਗੀ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਦੇਸ਼ ’ਚ ਫਿਰ ਤੋਂ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਇਕ ਸੁਪਨਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੋਗੇਂਦਰ ਯੋਗੀ
ਤਹੱਵੁਰ ਰਾਣਾ ਦੀ ਹਵਾਲਗੀ ਦੇ ਮਾਅਨੇ ਕੀ?
NEXT STORY 
