ਇਹ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਦੱਸ ਹੀ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅੱਖਾਂ-ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਬਾਕੀ ਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੰਟਿਆਂਬੱਧੀ ਇਕੱਠਿਆਂ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਵਜਰਨਾਭ ਚਾਹੁੰਦਾ ਵੀ ਇਹੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨਾਲ ਕੁੜਮਾਂ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਜਾਏ ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਲਵ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਏਗਾ ਅਤੇ ਇਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਕੇ ਰੋਕਿਆ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਵਜਰਨਾਭ ਜੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਕਲੌਤੀ ਕੰਨਿਆ ਪ੍ਰਦਿਊਮਨ ਜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲ ਜਾਏ ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਵੈਦਿਕ ਰਸਮਾਂ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਵੀ ਆਰਿਆ ਕੁਲ ਦੀ ਸੱਭਿਅਕ ਔਰਤ ਸੀ। ਇਹ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਦੇਖ ਚੁੱਕੇ ਹੋ ਕਿ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਲੇਛਾਂ ਵਾਲਾ ਆਚਰਨ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ। ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਆਰਿਆ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ। ਹਵਨ-ਯੱਗ ਵੀ ਨਿੱਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਸ਼ਾਲਵ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਚੋਰੀ-ਛਿਪੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆਰਿਆ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਸ਼ਰੇਆਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਪਰ ਮੈਂ ਪਰਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਅਨਿਯਮਿਤ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗੀ, ਸਗੋਂ ਆਰਿਆ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਆਰਿਆ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੋ ਮਲੇਛ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ, ਉਹ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਇਥੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਜਿਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਅ ਚਾਹੇ, ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।''
ਵਜਰਨਾਭ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ''ਵਤਸ, ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜੋ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪਰਜਾ ਦਾ ਭਲਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਆਰਿਆ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਧਰਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਬਲ ਨਾ ਵਰਤਣ ਦਾ ਤੇਰਾ ਫੈਸਲਾ ਵੀ ਬੜਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।
