ਵਜਰਨਾਭ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, ''ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਸਵਰਗਵਾਸ ਹੋ ਜਾਣ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸ਼ਾਲਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੈਨਾਮੁਖੀ ਦਾ ਪਦ ਤਾਂ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੱਕ ਦਾ ਉਚਿਤ ਕਾਰਨ ਵੀ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮਾਸ-ਸ਼ਰਾਬ ਆਦਿ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸ਼ਾਲਵ ਦੇ ਦਰਬਾਰ 'ਚ ਉਸਦੇ ਹੱਥੋਂ ਸ਼ਰਾਬ ਲੈ ਕੇ ਪੀਣਾ ਕਦੇ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸੈਨਾਮੁਖੀ ਕਦੇ ਨਾ ਬੁਲਾਉਂਦਾ, ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੈਨਾ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਰੱਖਿਅਕ ਵੀ ਸ਼ਾਲਵ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ-ਤੁਰਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸੀਸ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਸੈਨਾ-ਨਾਇਕਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਦੁਲਾਰਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਲਵ ਨੂੰ ਇਹ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ ਤਾਂ ਸੈਨਾ ਉਸਦੇ ਕਾਬੂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਏਗੀ।''
''ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਖੁਦ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਮਲੇਛਪੁਰੀ ਨੂੰ ਆਰੀਆਪੁਰੀ ਬਣਾਉਣ 'ਤੇ ਤੁਲੇ ਹੋਏ ਹੋ।'' ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ।
''ਭਗਵਾਨ, ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ 'ਚ ਜ਼ਰੂਰ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਆਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਿਰਫ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਨਾਲ ਹੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗਾ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਜਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਤੇ-ਰਿਸ਼ਤੇ ਹੋਣੇ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।''
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ''ਇਹ ਪਰਦੁਮਨ ਸਾਖਸ਼ਾਤ ਕਾਮ-ਰੂਪ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ। ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਰਾਜ-ਕੰਨਿਆ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛੁਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।''
ਅਯੋਗ ਦੀ ਜਗ ਹਸਾਈ
NEXT STORY 
