ਹਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਘਾਟਾਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਰਥਿਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇਖੀ ਪਰ ਅੱਜ ਦੀ ਯੁਵਾ ਪੀੜ੍ਹੀ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆ ’ਚ ਵੱਡੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਅਸਥਿਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯੁੱਧਾਂ, ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ, ਆਰਥਿਕ ਮੰਦੀ, ਰਾਜਨੀਤਕ ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗਲੋਬਲ ਸੰਕਟਾਂ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਮੋਬਾਈਲ ਫ਼ੋਨ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਤੁਰੰਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ ’ਚ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ’ਚ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਸ ਬੇਭਰੋਸਗੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਆਕਾਰ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਪਿਛਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅੱਜ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੀਲ ਦੂਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ, ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ, ਵੀਜ਼ਾ ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕੈਂਪਸਾਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਰੂਸ-ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਯੁੱਧ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ ’ਚ ਤਣਾਅ ਜਾਂ ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਮਾਰੀ ਵਰਗੇ ਗਲੋਬਲ ਝਟਕੇ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਯੁਵਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਅਜੇ ਆਪਣੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਵਾਤਾਵਰਣ ਡੂੰਘੀ ਬੇਭਰੋਸਗੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦੇਸ਼ ’ਚ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਚੁਣੌਤੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੈ। ਘਰ ਛੱਡਣਾ ਕਦੇ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਅਮਰੀਕਾ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ, ਕੈਨੇਡਾ ਜਾਂ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਕ ਯੁਵਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਘਰ ਦੀ ਯਾਦ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਾਲਮੇਲ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਦਬਾਅ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗਲੋਬਲ ਤਣਾਅ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤਣਾਅ ਹੋਰ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ, ਵੀਜ਼ਾ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਕੂਟਨੀਤਕ ਤਣਾਅ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ, ਸਗੋਂ ਘਰ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਿੱਲੀ, ਮੁੰਬਈ ਜਾਂ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ’ਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੀਲ ਦੂਰ ਬੈਠੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਲਗਾਤਾਰ ਖ਼ਬਰਾਂ ’ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਚਿੰਤਾ ’ਚ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ। ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ’ਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਘਟਨਾ ਵੀ ਉਦੋਂ ਘਬਰਾਹਟ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸਕ੍ਰੀਨ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਯੁਵਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਸਾਈਨਮੈਂਟ, ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪਾਰਟ-ਟਾਈਮ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਵਾਧੂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਦਬਾਅ ਇਕਾਗਰਤਾ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਕ ਹੋਰ ਚੁਣੌਤੀ ਆਰਥਿਕ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ ’ਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਮਹਿੰਗੀ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ’ਚ ਭੇਜਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੀ ਬੱਚਤ ਖ਼ਰਚ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਗਲੋਬਲ ਤਣਾਅ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ’ਚ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਨਿਰਵਾਹ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਰਾਏ, ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਜਾਂ ਟਿਊਸ਼ਨ ਫੀਸਾਂ ’ਚ ਅਚਾਨਕ ਵਾਧਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਤਣਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਵਿੱਖ ’ਚ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਬੇਭਰੋਸਗੀ ਵੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਸੁੰਗੜਦੇ ਦੇਖਿਆ। ਇੰਟਰਨਸ਼ਿਪ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ, ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੇ ਨਿਯੁਕਤੀਆਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਘਰ ਪਰਤਣਾ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਆਵਾਜਾਈ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਇਕ ਅਣਜਾਣ ਜ਼ਮੀਨ ’ਚ ਫਸਿਆ ਪਾਇਆ, ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਛੋਟੇ ਕਮਰਿਆਂ ਤੋਂ ਆਨਲਾਈਨ ਕਲਾਸਾਂ ’ਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਤਣਾਅ ਵੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੂਖਮ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਸਬੰਧ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀਜ਼ਾ ਨਿਯਮ ਸਖਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਵਰਕ ਪਰਮਿਟ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀਆਂ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜਿਸ ਨੇ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਯਮ ਵਿਚਾਲੇ ਹੀ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਭਾਰਤ ’ਚ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਗਲੋਬਲ ਅਸਥਿਰਤਾ ਤੋਂ ਅਛੂਤੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਅੱਜ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ, ਯੂਟਿਊਬ ਅਤੇ ‘ਐਕਸ’ ਵਰਗੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦਾ ਬਾਰੀਕੀ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੱਕ ਇਹ ਪਹੁੰਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਯੁਵਾ ਦਿਮਾਗਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਸੁਰਖੀਆਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਧਾਰਾ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ’ਚ ਵੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ ਬੇਭਰੋਸਗੀ ਦਾ ਇਹ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚਲਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ’ਚ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਦਬਾਅ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖ ਅਣਪਛਾਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਕਸਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਘੰਟੇ ਲੰਬੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੋਚਿੰਗ ਕਲਾਸਾਂ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਫਲ ਹੋਣ ਦਾ ਦਬਾਅ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ’ਚ ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ’ਚ ਦਾਖਲਾ ਲੈਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ-ਸਭ ਇਕ ਹੀ ਸਮੇਂ ’ਚ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਭਾਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਅਣਉਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਯੁਵਾ ਪੀੜ੍ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ ਜਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ’ਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੈ। ਅਸਲ ’ਚ, ਅੱਜ ਦੀ ਯੁਵਾ ਪੀੜ੍ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਨੁਕੂਲ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ’ਚੋਂ ਇਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਕਨੀਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਸੰਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਹੁਨਰ ਜਲਦੀ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦੇਸ਼ ’ਚ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਯੁਵਾ ਅਕਸਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਿੱਤ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਤਭੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਨੁਭਵ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਲਚਕੀਲਾਪਣ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ, ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਿਰਫ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਹੈ। ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵੀ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨਾ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ ਪਰ ਨਿਰੰਤਰ ਚਿੰਤਾ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਤਸ਼ਾਹ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਮਰਥਨ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਅਸਥਿਰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ’ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ’ਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕਈ ਮਾਅਨਿਆਂ ’ਚ, ਅੱਜ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ, ਆਪਸ ’ਚ ਜੁੜੀ ਦੁਨੀਆ ’ਚ ਵੱਡਾ ਹੋਣਾ ਅਨੁਕੂਲਤਾ, ਗਲੋਬਲ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਲਚਕੀਲਾਪਣ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ’ਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ’ਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਇਕ ਵਧੇਰੇ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਆਸ਼ਾਜਨਕ ਭਵਿੱਖ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੀ ਐੱਮ. ਚੇਰੀਅਨ
ਟਰੰਪ ਈਰਾਨ ’ਚ ਵੈਨੇਜ਼ੁਏਲਾ ਵਰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਇੰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ
NEXT STORY 
