ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਫਿਰਕੂ ਅਨਸਰ ਆਪਣੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਬੋਲਾਂ ਤੇ ਹਿੰਸਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਲਾਬੂੰ ਲਾਉਣ ’ਤੇ ਤੁਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਦੇਸ਼ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਸਰਕਾਰ, ਨਿਆਂਪਾਲਿਕਾ, ਕਾਰਜਪਾਲਿਕਾ ਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਅਫਸਰਸ਼ਾਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਤਮਾਸ਼ਬੀਨਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਦੇਖੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੱਖ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਸੰਘ ਦੀ ਫਿਰਕੂ ਫਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂ ਭੈਅ ਕਾਰਨ ਹਿੰਸਾ ਫੈਲਾਅ ਰਹੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੇ ਲੱਠਮਾਰ ਟੋਲਿਆਂ ਦੇ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਯੁੱਗ ’ਚ ਅਸੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਹੱਥਾਂ ’ਚ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਪ੍ਰਾਂਤ ਅੰਦਰ ਸੂਫੀ ਫਕੀਰ ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਮਜ਼ਾਰ ਦੀ ਤੋੜ-ਭੰਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਗੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਦਿਆਂ ਉਥੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਕਰ ਕੇ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਾਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੋਲਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੌਮੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਡੋਭਾਲ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਹੇ ਸਨ, ‘‘ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਤੀਆਂ ਦਾ ਹੁਣ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।’’ ਇਹ ਘਟਨਾ ਸਿਰਫ ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸਮੁੱਚੀ ਮਾਨਵਤਾ ਦਾ, ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ, ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ, ਮਾਨਵੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ, ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਰਵਾਇਤਾਂ ਦਾ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਦਾ ਘੋਰ ਅਪਮਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੜੀ ਨਾਲ ਕੜੀ ਜੋੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਮ ਅਸਥਾਨਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ’ਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਰਕਤ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਫਰਮਾਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੇ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ’ਚ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਜ਼ੁਬਾਨ ’ਤੇ ਮੁਹੱਬਤ; ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਤੇ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਬੋਲ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ, ਉਹ ‘ਜੈ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ’ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਬੋਲ ਕੇ ਦੂਸਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਆਈਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨ ’ਚ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਧਾਰਮਿਕ ਜਲੂਸ ਕਿਸੇ ਦੂਸਰੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਦੇ ਅੱਗੋਂ ਦੀ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਲੋਕ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਉਤੇਜਿਤ ਨਾਅਰੇ ਲਗਾ ਕੇ ਸੁਹਿਰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਪਲਾਂ ’ਚ ਹੀ ਜੰਗ ਦਾ ਅਖਾੜਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਕਾਨੂੰਨ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਕੋਈ ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦੀ। ਤੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਦੀ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਦੁਰ-ਵਿਵਹਾਰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸ਼ੰਕਰਾ ਆਚਾਰੀਆ (ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰਾ ਨੰਦ) ਨਾਲ ‘ਹਿੰਦੂਤਵੀ’ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਕੁੰਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਮੁੱਲਵਾਨ ਮਾਨਵੀ ਮਰਿਆਦਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ-ਤਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਤਾਅ ਸੰਘ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪੁਰਬ ਦੇ ਮੌਕੇ ਇਸਾਈਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਦਿਅਕ ਅਦਾਰਿਆਂ ਅੰਦਰ ‘‘ਵਾਮ ਪੰਥ ਤੇਰੀ ਕਬਰ ਖੁਦੇਗੀ ਭਾਰਤ ਮੇਂ’ ਵਰਗੇ ਜਿਹੜੇ ਅਭੱਦਰ ਤੇ ਉਤੇਜਿਤ ਨਾਅਰੇ ਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਭਰਾ ਮਾਰ ਜੰਗ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸ ’ਚੋਂ ਮੁਗਲ ਸਲਤਨਤ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣਾ ਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਧਰਮ ਅਸਥਾਨਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਸੜਕਾਂ, ਅਦਾਰਿਆਂ ਤੇ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਮੁਸਲਿਮ ਧਰਮ ਦਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਸ਼ਾਇਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਭਾਰਤ ਦੀ ‘ਅਨੇਕਤਾ ਅੰਦਰ ਏਕਤਾ’ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਜ਼ਰੂਰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੀ ਗਲਤ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ (ਧਰਮ ਆਧਾਰਤ ਦੋ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ) 1947 ਅੰਦਰ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸਾਮਰਜ ਦੀ ਗਿਣੀ ਮਿੱਥੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਅਧੀਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੋ ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਮ ਆਧਾਰਤ ਦੇਸ਼ ‘ਪਾਕਿਸਤਾਨ’ ਕਾਇਮ ਹੋਇਆ, ਸਾਡੇ ਮੌਜੂਦਾ ਹੁਕਮਰਾਨ ਉਸ ਬੱਜਰ ਗਲਤੀ ਨੂੰ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ’ਚ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋਈ?
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਰੱਖਣਾ ਕਿਸੇ ਦੂਸਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦਾ ‘ਧੰਦਾ’ ਕਰ ਰਹੇ ‘ਤੱਤਾਂ’ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਡਿਆ ਕੇ ਦੂਸਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ‘ਕਾਫ਼ਰ’ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਬੋਲ ਘੋਰ ਅਪੱਤੀਜਨਕ ਤੇ ਆਪਸੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਲਖਨਊ ’ਚ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ‘ਪਤੰਗਬਾਜ਼ੀ’ ਦੀ ਖੇਡ ’ਚ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਲੈਣ ਦਾ ਫਰਮਾਨ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਜਾਰੀ ਕਰਨਾ ਕਿ ‘ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ’, ਅਸਲ ’ਚ ਖੇਡਾਂ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ਼ਾਂ ’ਚ ਖਟਾਸ ਤੇ ਨਫਰਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ।
ਹਾਕਮ ਧਿਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਧਰਮ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਡੇਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਧਰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਨਵੀ ਪ੍ਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਢਾਅ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਹੀ, ਬਲਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਲੋਕਰਾਜੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵੀ ਖੋਖਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਧਨ, ਸੱਤਾ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਜਬਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੋਕਰਾਜੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਧਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਖੇਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਅੱਜ ਬੇਰੋਜ਼ਗਾਰੀ, ਮਹਿੰਗਾਈ, ਕੁਪੋਸ਼ਨ, ਨਾਸਾਜ਼ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ, ਅਨਪੜ੍ਹਤਾ ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਲਪੇਟ ’ਚ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੇਕਰ ਸਮਾਧਾਨ ਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖਾਨਾਜੰਗੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੁਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਿੱਤ ਮੰਤਰੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸੀਤਾਰਮਨ ਵੱਲੋਂ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ’ਚ 2026-27 ’ਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ‘ਬਜਟ’ ’ਚ ਸੰਕਟ ਗ੍ਰਸਤ ਗੰਭੀਰ ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਠੋਸ ਯਤਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਲੁੱਟ ਤੇ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਚੰਦ ਹੱਥਾਂ ’ਚ ਕੇਂਦਰਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗੀ। ਸਾਮਰਾਜੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ’ਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰਲੀ ਸੰਕਟ ਗ੍ਰਸਤ ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਲਾਹਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਬੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇ ਸਕਣ।
ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਵੰਡਵਾਦੀ, ਫਿਰਕੂ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ ਦੇ ਕੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਏਕਤਾ ਤੇ ਅਖੰਡਤਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਹਰ ਯਤਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਤੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਈ ਵੱਖ ਵੱਖ ਧਰਮਾਂ, ਜਾਤੀਆਂ, ਬੋਲੀਆਂ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਹਾਲਤਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਏਕਤਾ ਤੇ ਸਾਂਝ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
- ਮੰਗਤ ਰਾਮ ਪਾਸਲਾ
ਨਿੱਜੀ ਹਸਪਤਾਲ, ਭਾਵ ਜੇਬਾਂ ਖਾਲੀ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ
NEXT STORY 
